Showing posts with label Madhav Kumar Nepal. Show all posts
Showing posts with label Madhav Kumar Nepal. Show all posts

Wednesday, March 2, 2011

अक्षमता ढाक्न मुखपत्र दुरुपयोग

अक्षमता ढाक्न मुखपत्र दुरुपयोग

    • माधवकुमार नेपालको निर्देशनमा स्वतन्त्र प्रेसविरुद्ध एमाले मुखपत्रको 'निजी' प्रयोग
    काठमाडौ, फाल्गुन १८ -
    पूर्वप्रधानमन्त्री माधवकुमार नेपालले आफ्नो नेतृत्वको सरकारका बेला भएका अनियमितता र अनुचित क्रियाकलाप ढाकछोप गर्न पार्टीको मुखपत्र बुधबार साप्ताहिकलाई अझै प्रयोग गरिरहेका छन् । एमाले नेता नेपालको अनियमित क्रियाकलापबारे कान्तिपुर दैनिकमा समाचार प्रकाशित भएपछि सम्बन्धित संवाददाता तथा सम्पादकीय नेतृत्वप्रति आक्रोश पोख्न पत्रकारिताको मर्यादाविपरीत उनले मुखपत्रको व्यापक दुरुपयोग गरेका हुन् ।

    प्रधानमन्त्री हुँदा चमेलिया जलविद्युत् आयोजनाको नाममा रहेको टोयोटा प्राडो गाडीमा नक्कली सरकारी नम्बर प्लेट राखी चढेका नेपालले सत्ता छाडेपछि पनि त्यही गाडी जबर्जस्ती लगेको सम्बन्धी समाचार कान्तिपुरमा छापिएको थियो । अझै चमेलियाकै नाममा रहेको उक्त गाडी पूर्वप्रधानमन्त्री नेपाललाई चढ्न दिनेबारे कुनै निर्णय भएको छैन । उनको यही अनियमित कार्यबारे कान्तिपुरमा समाचार प्रकाशित भएपछि नेपालको निर्देशनमा बुधबारमा 'ब्ल्याकमेलिङ' शैलीमा टिप्पणी प्रकाशन गर्नुका साथै प्रेस स्वतन्त्रताविरुद्ध धावा बोल्ने काम भएको हो ।

    बुधबार साप्ताहिक एमाले पार्टी मुख्यालय बल्खुबाट प्रकाशित

    हुन्छ । त्यसका सम्पादक विष्णु रिजाल एमाले प्रचार विभागका सदस्य हुन्, जो नेपाल प्रधानमन्त्री हुँदा उनका प्रेस सल्लाहकार थिए । नेपाल कार्यकालमा भएका अनियमितताबारे कान्तिपुरले तथ्यसहित समाचार प्रकाशन गरेको थियो । आफ्नो बारेमा आएको समाचारको खण्डन गर्न नसकेपछि उनले पार्टी मुखपत्रको दुरुपयोग गरेका हुन् ।

    दुई/दुई ठाउँबाट लज्जास्पद ढंगले पराजित व्यक्तिलाई सभासदमा मनोनीत गर्दा र प्रधानमन्त्री बनाउँदा जनभावनाको प्रतिनिधित्व हँुदैन भन्ने नैतिक प्रश्न उठाएदेखि नेपाल चिढिएका थिए । पूर्वप्रधानमन्त्री शेरबहादुर देउवापछि मुलुकको इतिहासमा सबभन्दा बढी मन्त्री बनाउनेमा नेपाल पर्छन् । त्यसले मुलुकमा प्रशासनिक खर्च बढेर मुलुकलाई दीर्घकालीन रूपमा घाटा पुगेको छ । प्रधानमन्त्री भएपछि धेरै मन्त्री बनाउन उनले जलस्रोतलाई फुटाएर ऊर्जा र सिँचाइमा र विज्ञान, प्रविधि तथा वातावरणलाई टुक्र्याएर विज्ञान तथा प्रविधि

    र वातावरण मन्त्रालय बनाउने क्रियाकलाप आलोचना भएका कारण उनी कान्तिपुरसँग

    खनिएका थिए ।

    नेपालले योग्यता नपुगेका आफूनिकटका केही कार्यकर्तालाई प्रेसलगायतका सल्लाहकार पदमा नियुक्त गरेका थिए । वाणिज्य मन्त्रालयमा कार्यरत मेकानिकल इन्जिनियर भाइ विनोदकुमार उपाध्यायलाई हङकङको महावाणिज्य दूत नियुक्त गर्नसमेत उनी हिच्किचाएनन् । त्यसका लागि नेपालले वाणिज्यमा अनुभवी प्रशासनको सहसचिवलाई मात्र महावाणिज्यदूत नियुक्त गर्ने नियमावलीसमेत संशोधन

    गराएका थिए ।

    तर जनतामा भाइ होइनन्

    भन्ने भ्रम पार्न उनले सरकारका तत्कालीन प्रवक्ता शंकर पोखरेलमार्फत थर नै परिवर्तन गरी 'विनोद पाण्डे' भनेर ढाँट्न लगाएका थिए । यसै प्रसंगमा सोधिएको प्रश्नको उत्तर दिँदै दुई साताअघि बीबीसीको साझा सवाल कार्यक्रममा नेपालले भने, 'त्यसो नगरेको भए परिवारमा कलह हुने थियो ।' सरकारी सुविधामा परिवारलाई खुसी पार्ने काम नेपालबाट भयो । निकटका व्यक्तिहरूलाई राज्यकोष प्रयोग गरी अनुचित तवरमा विदेश भ्रमणसमेत गराए ।

    नेपालले निर्वाचित सरकार र स्थायी प्रशासनले गर्ने कामकारबाहीको निरीक्षण तथा अनुगमन गर्न आफ्ना कान्छा भाइ सरोजकुमार उपाध्यायलाई समेत राखी प्रधानमन्त्रीको प्रत्यक्ष मातहतमा रहने गरी अनुगमन समिति गठन गरेका थिए । समितिका संयोजक र सदस्यलाई कार्यालय आउजाउका लागि गाडीको आफैं व्यवस्था गर्ने गरी यातायात खर्चसमेत जोडेर तलबसुविधा दिइए पनि सरोजकुमारले दाजुको आडमा सरकारी गाडी लगेर दुरुपयोग गरेका थिए ।

    समितिको कार्यावधि सकिएपछि पनि सरोजकुमारलाई इन्जिनियरिङ काउन्सिलको उपाध्यक्ष नियुक्ति दिएका थिए । आफ्नो कार्यकालमा प्रधानमन्त्रीले बाँड्न पाउने एक वर्षको आर्थिक सहायता रकम चार महिनामै समाप्त गरेर उनले 'रेकर्ड' बनाएका थिए । बजेट पनि आफ्नो गृह जिल्लामा बढी विनियोजन गरेका थिए । नेपाल प्रहरीमा भर्ना खुल्दा देशभरिमा सबभन्दा बढी आफ्नै जिल्ला रौतहटबाट १७३ जनालाई

    नियुक्त गरेका थिए । प्रहरी भर्नामा भएको उक्त अनियमिततालाई लिएर राज्य व्यवस्था समितिले तत्कालीन प्रधानमन्त्री नेपाललाई बयानका निम्ति बोलाएको थियो ।

    नयाँ सरकार गठन प्रक्रिया सुरु भइसकेपछि पनि नेपालले कामचलाउ सरकारबाट सचिवद्वय छविराज पन्त र आनन्द पोखरेललाई क्रमशः सुदूर र मध्यपश्चिमको क्षेत्रीय प्रशासकमा पक्षपातपूर्ण सरुवा गरेका थिए । सत्ता साझेदार दलका नेताको सिफारिसमा सार्वजनिक जग्गा व्यक्तिको नाममा दर्ता गर्न दिएको आदेश नमान्दा नेपालले

    भूमिसुधार सचिव पन्तको हठात् सरुवा गरेका थिए ।

    निजामती सेवा नियमावलीमा उमेरका कारण अवकाश पाउन एक वर्ष वा त्यसभन्दा कम अवधि रहेको कर्मचारीलाई उसको इच्छाविपरीत सरुवा गर्न नपाइने व्यवस्था उल्लंघन गरी पन्त र पोखरेलको सरुवा गरिएको हो । सरकार प्रमुख हँुदा आफूले गरेका भाषणका तीनवटा र आफ्नो तस्बिरसमेतको एउटा संग्रह निकालेर नेपालले सरकारी ढुकुटीबाट लाखौं रुपैयाँको फजुल खर्चसमेत गरेका थिए ।

    मधेसी फोरमबाट राज्यमन्त्री बनेकी करिमा बेगमले पर्साका प्रमुख जिल्ला अधिकारीलाई पिट्दा समेत कुनै कारबाही गर्न नसकेर नेपाल लाचार भएका थिए । सञ्चार उद्यमी जमिम शाहको हत्यालगायत अपराधका घटना बढ्दा गृहमन्त्री भीम रावलको आलोचना गरेका राज्यमन्त्री मोहमद रिजवान अन्सारीसँग भने उनले राजीनामा मागेका थिए । अन्सारी तत्कालीन सरकारमा एमालेका एकमात्र निर्वाचित सभासद थिए ।

    आफ्नो कार्यकालमा संयुक्त राष्ट्रसंघजस्तो अन्तर्राष्ट्रिय संस्थाविरुद्ध सामान्य कूटनीतिक मर्यादासमेत बिर्सेर नेपाल आफैंले तथा सरकार तथा मन्त्रीमार्फत निम्नस्तरको टिप्पणी गरेका/गराएका थिए । साथै, प्रधानसेनापतिलाई राष्ट्रसंघीय मिसन अनमिनविरुद्ध लबिङ गर्न लगाएर नेपाली सेनाको तटस्थ नीतिको मानमर्दन गरेका थिए ।

    पूर्वप्रधानमन्त्री नेपालले पार्टी मुखपत्र बुधबारमार्फत स्वतन्त्र पत्रकारिताको मानमर्दन गराएकोमा पत्रकार महासंघ कान्तिपुर शाखाले उक्त पत्रिकाका सम्पादकविरुद्ध प्रेस काउन्सिलमा उजुरी दर्ता गरिसकेको छ । एमाले प्रचार विभाग प्रमुख प्रदीप ज्ञवालीले पार्टी कार्यालयबाट प्रकाशित भए पनि बुधबारले पार्टीको आधिकारिक धारणाको प्रतिनिधित्व नगर्ने दाबी गरे ।

    'एमालेको मुखपत्र नवयुग हो, बुधबार होइन । जनआन्दोलनका क्रममा जनता र तिनका प्रतिनिधि राजनीतिक दलको पक्षमा महत्त्वपूर्ण योगदान दिएको कान्तिपुरविरुद्ध लान्छना लगाउने विषयमा सोच्नसमेत सक्दैन,' ज्ञवालीले भने । एमालेसम्बद्ध व्यक्तिहरू संलग्न रहेको र आन्दोलनको क्रममा

    पत्रपत्रिकाले प्रतिबन्ध, नियन्त्रण खेप्नुपरेकाले बुधबारलाई पार्टी मुख्यालयभित्र कार्यालय राख्न दिइएको उनले बताए ।

    'बुधबारका सम्पादकलाई माधव नेपाल आफैंले संरक्षण दिनुभएकाले पार्टी मुखपत्रको दुरुपयोग हुँदा पनि हामीले केही गर्न सकेका छैनौं,' एमालेका एक पोलिटब्युरो सदस्यले लाचारी व्यक्त गरे ।

    Friday, July 16, 2010

    प्रधानमन्त्रीको आदेशपछि ...

    प्रधानमन्त्रीको आदेशपछि ...


    विदेशबाट आएका निर्मल राई २३ असारमा त्रिभुवन अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलमा पक्राउ परे। दिउँसो १२ बजेदेखि बेपत्ता बनाइएका उनलाई त्यस रात गौशालास्थित प्रहरी कार्यालयमा थुनियो। उनको थुनुवा रेकर्डमा नाम चढेन, न त सोधपुछ नै भयो। भोलिपल्ट बिहानसम्म उनी गौशाला चौकीकै थुनुवा भए। तर, उनी यस्ता थुनुवा भए कि प्रधानमन्त्री माधवकुमार नेपाल आफैँले उनको पक्राउबारे चासो राखे। प्रहरी महानिरीक्षक सचिवालय स्रोतका अनुसार, राईलाई थुनेर नराख्न प्रधानमन्त्री नेपालले तीव्र दबाब दिएका थिए। यही कारण २५ असारको मध्याह्नपछि उनी फेर िनेपाल प्रहरीको चौकीमा देखिएनन्।

    प्रहरी स्रोतका अनुसार, पटकपटकको सरकारी दबाबका कारण उनलाई सार्वजनिक गर्न सकिएन र गुपचुप रूपमै छिमेकी मुलुक भारतलाई बुझाइयोे। जिल्ला प्रशासन कार्यालय, काठमाडौँले ३ अगस्त २००८ को मितिमा जारी गरेको पासपोर्ट नं ४१५९३९४ भएका निर्मलले आफ्नो ठेगाना कामनपा वडा नं ६ बौद्ध लेखेका छन्। उनी पक्राउ परेपछि सात महिनाकी गर्भवती नेपाली युवती पटकपटक प्रहरीको हारगुहार गर्न पुगेकी पनि थिइन्। आफ्ना पतिको रहिाइ गरििदन वा दोष देखाइदिन गरेको उनको आग्रह काम लागेन। नेपाली नागरकिता, नेपाली पासपोर्ट साथमा भएका अन्दाजी ३० वर्षका यी युवा किन बुझाइए? स्रोतका अनुसार, वास्तविकतामा उनी नेपाली थिएनन्। उनी भारतको असमका नागरकि हुन् र असमको सशस्त्र विद्रोही समूहसँग सम्बद्ध छन्। भारतले पृथकतावादी समूह युनाइटेड लिबरेसन प|mन्ट अफ असन -उल्फा)लाई आतंककारीको सूचीमा राखेको छ।

    नेपाली भाषा बोल्न नजान्ने निर्मल राईको खास नाम निरञ्जन होजाई हो। उनलाई भारतले आफ्नो मुलुकको 'ट्राइबल मिलिट्यान्ट ग्रुपमध्येको 'मोस्ट वान्टेड' व्यक्ति भनी नेपालसँग मौखिक रूपमा माग गरेको थियो। नेपाललाई आधार बनाएर नेपाली कागजातका आधारमा हङ्कङ्, थाइल्यान्ड, दक्षिण अपि|mकालगायत विश्वका धेरै मुलुक घुमिसकेका उनको पासपोर्टबाट देखिएको प्रहरी स्रोतको दाबी छ। थाई एयरवेजको टीजी ३१९ उडानबाट सिट नं १६ 'ए'मा बसेर २३ असारमा हङ्कङ्बाट बैंकक हुँदै काठमाडौँ आएका उनी भारतीय सूचनाकै आधारमा विमानस्थलमै पक्राउ परेका थिए। प्रहरी प्रवक्ता डीआईजी विज्ञानराज शर्माले भने यसबारे बुझेर मात्र केही भन्न सकिने जानकारी दिए।

    नेपाली युवतीसँग विवाह गरी विगत केही वर्षदेखि नेपालका भ्रष्ट शासकलाई प्रभावमा पारेर उनले नागरकिता र पासपोर्ट लिएका रहेछन्। उनलाई पक्राउ गरेपछि नेपाल सरकारले उनको पासपोर्ट र नागरकिताको असलीयतबारे छानबिन गर्ने प्रयास पनि गरेन। नियमतः नेपाली कागजात भएको कुनै पनि नागरकि पक्राउ परेमा सबैभन्दा पहिले ती कागजातबारे छानबिन गर्नुपर्ने र गैरनागरकिले त्यस्तो कागजात बनाएको भए सोही अपराधमा मुद्दा चलाउनुपर्ने हुन्छ। यति मात्रै होइन, उनलाई नेपाली नागरकिता र पासपोर्ट दिने प्रशासकलाई पनि कारबाही गर्नुपर्ने हुन्छ। यस्ता अपराधमा कारबाही नै नगरी सुपुर्दगी गर्नुमा प्रहरीको दोष नभई सरकारको दबाब मुख्य भएको दाबी प्रहरी उच्च स्रोतको छ।

    नेपाल र भारतका बीच सुपुर्दगी सन्धि नवीकरण भएको छैन। नेपालले माग गरेका आपराधिक कार्यमा लागेका नेपाली नागरकि भारतमा पक्राउ परे पनि रहिा भइरहेका छन्। पछिल्लो जानकारी अनुसार, काठमाडौँ मेडिकल कलेज, सिनामंगलका डा हेमांग दीक्षित र वीरमणि राजभण्डारीलाई फिरौती नदिँदा गोली प्रहार गर्ने गिरोहका मुखिया सन्दीप पाठक भन्ने मिलन लामा भारतमा हिरासतमुक्त भएका छन्। भारतमै पक्राउ परेका उनलाई सुपुर्दगी गरेर सहयोग गरििदन नेपाल प्रहरीले औपचारकि पत्रसमेत लेखेको छ। तर, उनी २५ हजार भारतीय रुपियाँ धरौटीमा रहिा भएका छन्। रहिापछि भुटान र बंगलादेशको टेलिफोन नम्बर प्रयोग गर्दै नेपालमा फेर िफोन धम्की आउन सुरु भइसकेको प्रहरी स्रोतले बताएको छ।

    source:

    http://www.ekantipur.com/nepal/article/?id=1286


    Saturday, May 22, 2010

    प्रधान मन्त्री खलनायक : उपेन्द्र यादव

    प्रधान मन्त्री खलनायक : उपेन्द्र यादव

    smaller text tool iconmedium text tool iconlarger text tool icon
    फोरमको लडाकु सार्वजनिक-
    उपेन्द्र लामिछाने, वीरगन्ज, जेठ ८- मधेशी जनअधिकार फोरम नेपालका अध्यक्ष उपेन्द्र यादवले 'संविधानसभा चाहेको थिइन' भन्ने प्रधान मन्त्रीको अभिव्यक्ति 'राजवादीको' जस्तो भएको बताएका छन्। यादवले गणतन्त्र र सङ्घीयता विरोधी झल्कने यस्तो अभिव्यक्तिले उनी 'खलनायक' बन्ने पनि बताए।

    बाराको कचोर्वामा शनिबार 'मधेश रक्षा दल' का लडाकु दस्ताको सार्वजनिक गर्ने क्रममा उनको अभिव्यक्ति राजवादीको जस्तो देखिएको यादवले बताएका हुन। उनले भने- यो गणतन्त्र र सङ्घीयता विरोधीको आवाज हो।

    सबैतिरबाट असफल भएको वर्तमान सरकारले संविधान बनाउन नसक्ने बताउँदै उनले प्रधान मन्त्रीले तत्काल राजिनामा दिनुपर्ने बताए। 'फोरम संविधानसभाको म्याद थप्न तयार छ ', उनले भने – त्यसका लागि प्रधान मन्त्री नेपालले राजिनामा दिन तयार हुनुपर्‍यो।' वर्तमान सरकार संविधानसभा समाप्त पार्ने योजनामा रहको उनले दाबी पनि गरे।

    एक अर्को प्रसङ्गमा फोरम नेपालका महासचिव रामसहाय यादवले एकिकृत माओवादीसँग आफ्नो पार्टीको सम्बन्ध नटुटेको बताए। बाराका सञ्चारकर्मीलाई टेलिफोन अन्तर्वार्ता दिँदै यादवले पार्टी सहअध्यक्ष जयप्रकास गुप्ताको भनाई व्यक्तिगत भएको बताए। फोरमका अध्यक्ष उपेन्द्र यादवले भने शनिबार बारामा आयोजित कार्यक्रममा यस विषयमा केही बोलेनन्।

    लडाकु सार्वजनिक
    वाइसिएल, युथफोर्स जस्ता भातृ सङ्गठन विघटन गर्न आवाज उठिरहेका बेला फोरम नेपालले भने मधेश रक्षा दल नाम गरेको लडाकु दस्ता सार्वजनिक गरेको छ।

    उनीहरुलाई अघिल्लो शनिबारबाट अवकासप्राप्त सुरक्षाकर्मीले शारीरिक व्यायामका साथै लाठी चलाउने कलासहितको प्रशिक्षण दिएका थिए। तराईका २२ जिल्लाबाट आएका उनीहरुले जिल्लामा गएर अन्यलाई प्रशिक्षण दिने फोरम नेपालले जनाएको छ। पहिलो चरणअन्तर्गत ६४ जनालाई उसले सार्वजनिक गरेको छ।

    सार्वजनिक कार्यक्रममा पार्टी अध्यक्ष उपेन्द्र यादवले यो दस्ताले मधेशमा व्याप्त लुट, भ्रस्टाचार, अपराधीकरण आदिको विरोधमा अहिंसात्मकरुपले लड्ने दाबी गरे।
    source:
    http://www.nagariknews.com/politics/party-politics/13683-2010-05-22-10-29-26.html

    प्रधानमन्त्रीको अभिब्यक्ति संविधानसभा विरोधीः साना दलहरु

    प्रधानमन्त्रीको अभिब्यक्ति संविधानसभा विरोधीः साना दलहरु

      कान्तिपुर संवाददाता

      काठमाडौ, जेष्ठ ८ - संविधानसभामा प्रतिनिधित्व गर्ने विभिन्न १५ साना दलले प्रधानमन्त्री माधवकुमार नेपालको अभिब्यक्ति संविधानसभा विरोधी रहेको भन्दै माफी माग्न भनेको छ ।

      नेकपा (माले) को संसदीय दलको कार्यालयमा भएको बैठकपछि जारी प्रेस बिज्ञप्तिमा साना दलहरुले संविधानसभा बिरोधी अभिब्यक्ति दिएकोमा प्रधानमन्त्रीलाई नैतिकताको आधारमा माफी माग्न आग्रह गरेका हुन् ।

      माले, राष्ट्रिय जनशक्ति पार्टी, नेकपा संयुक्तलगायत सत्ता साझेदार र सरकारको समर्थन नगर्ने दलहरुको बैठकमा सहभगिता थियो ।

      प्रधानमन्त्री नेपालले शुक्रबार संविधानसभा आफुले नचाहेको माओवादीलाई खुशी पार्न मात्र स्वीकार गरिएको उल्लेख गरेका थिए । साना दलहरुले प्रधानमन्त्रीको उक्त अभिब्यक्ति संविधानसभा विरोधी भएको उल्लेख गर्दै माफी माग्न आग्रह गरेका हुन् ।

      source:

      http://www.ekantipur.com/np/2067/2/8/full-news/311928/


      Sunday, April 11, 2010

      बिन्ती कमरेड, देशका लागि राजीनामा दिनूस्

      बिन्ती कमरेड, देशका लागि राजीनामा दिनूस्
      11/04/2010 07:04:00Naya Patrika
      Font size:




      - राजनीतिक विपत्ति आउँदै छ, त्यसको टीका एमालेले लिनुहँुदैन, सहमति गरेर जस लिनुपर्छ भनेर प्रधानमन्त्रीको ध्यानाकर्षण गराउन हस्ताक्षर अभियान चलाएका हौँ ।
      - पासपोर्ट काण्डसम्म आइपुग्दा उहाँ -प्रधानमन्त्री) को अनुहारै छोपिनेगरी नाकमुख सबै गाडियो । राजनीतिक इमान नभएपछि यहाँ जे पनि हुनेरहेछ, हाम्रा प्रधानमन्त्री त्यही राजनीतिको खेलाडी बन्नुभयो ।
      - प्रजनन नै नहुने साँढेबाट बच्चाको के आशा गर्नु ? सहमति नै गर्न नसक्ने सरकारबाट संविधानको के आशा गर्नु ? अब उहाँ -प्रधानमन्त्री) सफल हुने आशा पनि छैन । त्यसैले राजीनामा दिनुपर्छ ।
      - शान्ति र संविधानमा जाऊँ, अनि आफ्नै पौरखको सरकार बनाउ“m । यो त हाम्रो पौरखको सरकार नै होइन, यसबाट के आशा गर्ने ?
      - एउटा कथामा बालिकाले एक-दुई थप्पड खाइन्, तर बाबुआमालाई कुकुरको मासु खानबाट जोगाइन् । हो, हामी पनि थप्पड खान तयार छौँ, तर शान्ति र संविधानको बाधक एमाले हो भनेर टीका लगाउनबाट पार्टी र नेतृत्वलाई जोगाउन खोज्दै छौँ ।
      - बिन्ती छ कमरेड, राष्ट्रका लागि, संविधानका लागि राजीनामा दिनोस्, बाधक नहुनोस् । राजीनामा दिँदैमा तपाईं सानो हुनुहुन्न, बरु महान् हुनुहुन्छ ।
      - चुनावमा वाम एकता गरौँ भनेर हामीले प्रस्ताव ल्याएका थियौँ, लुम्बिनीमा त तालमेलको सहमति पनि बनाएका थियौँ । तर माधव कमरेड, त्यतिवेला तपाईंले हाम्रो उपहास गर्नुभयो र चुनावबाट आखिर ३३ सिटमा आइपुग्नुभयो ।
      - एमआरपी राष्ट्रको कलंक हो । त्यो कलंकको टीका हाम्रै प्रधानमन्त्रीको निधारमा पनि लाग्नु दुःखको कुरा हो ।


      नयाँ पत्रिका
      काठमाडौं, २८ चैत
      एमाले संसदीय दलको शनिबार सुरु भएको बैठकमा सबैजसो सभासद्ले प्रधानमन्त्री माधवकुमार नेपालको राजीनामा मागेका छन् । सभासद्हरू कसैले आक्रोश पोखेर राजीनामा मागे, कसैले बिन्ती गरेर, कसैले व्यंग्य गरेर त कसैले कथा भनेर ।
      संसदीय दलको बैठकमा पार्टी स्थायी कमिटीका सदस्यहरू पनि उपस्थित थिए । धेरैजसो सभासद् प्रधानमन्त्री माधव नेपालको राजीनामाको पक्षमा छन् भनेर जानकारी दिँदा पार्टी स्थायी कमिटी सदस्यहरूले नपत्याएको भन्दै पार्टी अध्यक्ष तथा संसदीय दलका नेता झलनाथ खनालले स्थायी कमिटी सदस्यहरूलाई पनि संसदीय दलको बैठकमा आमन्त्रण गरेका थिए ।
      तर एकपछि अर्को सभासद्ले प्रधानमन्त्री नेपालको राजीनामा मागेपछि वरिष्ठ नेता केपी ओली र रक्षामन्त्री विद्या भण्डारीलगायतका नेताहरू भने बीचबैठकमै हिँडेका थिए । भण्डारी ३० मिनेटमै र ओली ४० मिनेटपछि बैठकबाट बाहिरिएका थिए ।
      तर प्रधानमन्त्री नेपालले भने सबै आलोचना धैर्यपूर्वक सुने । बिहान सवा आठ बजे सुरु भएको बैठकमा बेलुका साढे चार बजेसम्म सभासद्हरूले आफूमाथि आक्रोश पोखिरहँदा पनि प्रधानमन्त्रीले सुनिरहे । उनले ट्वाइलेट जाने वेला पनि एकैछिनमा म आउँछु है भन्दै सभासद्लाई भाषण रोक्न लगाएका थिए । फर्किएपछि फेरि आफ्नो आलोचना सुनेका थिए । धेरै वक्ताले प्रधानमन्त्रीलाई सीधै सम्बोधन गर्दै 'तपाईं राजीनामा दिनोस्' भनेका थिए ।
      पार्टी महासचिव ईश्वर पोखरेल र नेताहरू भरतमोहन अधिकारी, अमृत बोहरा र गृहमन्त्री भीम रावल पनि बैठकको सुरुदेखि अन्तसम्म बसेका थिए ।
      बैठकको सुरुवातमा दलका नेता खनालले बोलेका थिए । उनले सबै सभासद्लाई आफ्नो भनाइ स्पष्ट रूपमा राख्न पनि आग्रह गरेका थिए । 'लोकतान्त्रिक पार्टी हो, जमेर कुरा राख्नोस्,' सभासद्हरूलाई उनको आग्रह थियो । त्यसपछि बोल्न चाहने सभासद्ले हात उठाए । हात उठाएका सभासद्लाई क्रमैसँग बोल्न दिइयो । शनिबार बोल्न बाँकी सभासद् आइतबारको बैठकमा बोल्दै छन् ।


      कसले के भने ?

      यामलाल कँडेल ः हस्ताक्षर-अभियान पार्टीविरुद्ध होइन, शान्ति र संविधानका लागि हो । १४ जेठसम्म संविधान बन्न नसके संवैधानिक संकट उत्पन्न हुनुअघि राजनीतिक सहमति हुनुपर्छ । राजनीतिक विपत्ति आउँदै छ, त्यसको टीका एमालेले लिनुहुँदैन, सहमति गरेर जस लिनुपर्छ भनेर प्रधानमन्त्रीको ध्यानाकर्षण गराउन हामीले हस्ताक्षर अभियान चलाएका हौँ । हामी स्पष्ट छौँ, सहमतिको बाधक यो सरकार हो, यसले राजीनामा दिनुपर्छ । तर, पार्टीलाई बचाउन खोज्दा माले र एमाले भन्ने ? पहिले मालेमा लागेकाले बोल्नै नपाउने ? यो कस्तो राजनीति
      हो ? कसको कमजोरी लुकाउन यस्तो प्रचार गरिँदै छ ? -कँडेलले धाराप्रवाह करिब ५० मिनेट बोलेका थिए)
      विजय पौडेल ः एमालेले यस्तो वेलामा सरकारको नेतृत्व पाएको हो जुनवेला कसैले निहुँ खोजे राजीनामा दिन्छु भनेर प्रधानमन्त्रीले आफ्नो कुरा लागू गराउन सक्नुहुन्थ्यो । तर, उहाँले आफ्नो बल होइन, कमजोरी प्रदर्शन गर्नुभयो । जसले जे भन्यो, त्यही मान्छु भन्न थाल्नुभयो । जसरी पनि सरकार जोगाउने खेलमा लाग्नुभयो । हुँदाहुँदा पासपोर्ट काण्डसम्म आइपुग्दा उहाँको अनुहारै छोपिनेगरी नाकमुख सबै गाडियो । राजनीतिक इमान नभएपछि यहाँ जे पनि हुनेरहेछ, हाम्रा प्रधानमन्त्री त्यही राजनीतिको खेलाडी बन्नुभयो । तर, समय छँदै उहाँले सम्मानजनक बहिर्गमनको उपाय खोज्नुपर्छ । आफैं निर्णय गरेर सरकार छाड्नुपर्छ, अरूले फालेपछि मात्र जाने दिन पर्खनुहुन्न । -पौडेल करिब ३० मिनेट बोले)
      थममाया थापा ः शान्ति र संविधानका लागि सहमतिको बाटो त खोज्नुपर्छ । तर, सहमति खोज्ने भनेको माओवादीलाई निःसर्त समर्थन गर्ने पनि होइन । पार्टी केन्द्रीय कमिटीले गरेको निर्णयअनुसार माओवादीले सर्त मान्नुपर्‍यो ।
      त्यसपछि मात्र उससँग सहमति गरेर अघि बढ्न सकिन्छ ।
      युवराज कार्की ः हामीले सरकारबाट प्रधानमन्त्रीको राजीनामा मागेका हौँ, अन्त्य यो सरकारको मात्र हो, तर भविष्य पार्टीको जोगाउन खोजेका हौँ । दक्षिणपन्थी गठबन्धनको नेतृत्व गरेर हाम्रा नेता जतिन्जेल प्रधानमन्त्री बन्नुहुन्छ, पार्टीलाई त्यति घाटा छ । पार्टीलाई नष्ट गर्ने यो सरकारबाट हामी तुरुन्त हट्नुपर्छ ।
      प्रद्युम्न चौहान ः राष्ट्रिय सहमति नभएसम्म संविधान बन्दैन । संविधान बनेन भने कलंकको टीका एमालेको निधारमा लाग्छ । त्यसैले एमालेका नेता तथा कार्यकर्ताको सम्मानको अगाडि प्रधानमन्त्रीले हठ गर्नुहुन्न । उहाँ अहिले शान्तिप्रक्रिया, सहमति र संविधानको बाधक बन्नुभएको छ, त्यसैले
      राजीनामा दिनुपर्छ ।
      गोपाल ठाकुर ः प्रजनन नै नहुने साँढेबाट बच्चाको के आशा गर्नु ? सहमति नै गर्न नसक्ने सरकारबाट संविधानको के आशा गर्नु ? प्रधानमन्त्री माधव नेपाल सहमति बनाएर संविधान निर्माणमा जुट्न सक्नुभएन । अब उहाँ त्यसतर्फ जाने र सफल हुने आशा पनि छैन । त्यसैले राजीनामा दिनुपर्छ ।
      सीता पौडेल ः आफ्नै पार्टीको सरकार छ, आफ्नै सभासद्ले हस्ताक्षर अभियान चलाउने ? पार्टीले छाडा छाडेकोले यस्तो अराजकता उत्पन्न भएको हो । यस्ता सारा सभासद्लाई कारबाही गर्नुपर्छ र वर्तमान सरकारले नै शान्ति ल्याउँछ र संविधान बनाउँछ भनेर जनतालाई विश्वस्त गराउनुपर्छ ।
      रवीन्द्र अधिकारी ः शान्ति र संविधान चाहिएको एमालेलाई मात्र हो, दक्षिणपन्थी र उग्रपन्थीलाई होइन । तर, हामी अहिले नै दक्षिणपन्थी चक्रब्युहबाट उम्केनौँ भने भविष्यमा चाहेर पनि उम्कन सक्नेछैनौँ, त्यसवेला त्यही शक्तिले उल्टै हामीलाई खान्छ । शान्ति र संविधानमा जाऊँ, अनि आफ्नै पौरखको सरकार बनाउ“m । यो त हाम्रो पौरखको सरकार नै होइन, यसबाट के आशा गर्ने ?
      रिजवान अन्सारी ः सानालाई कारबाही गर्ने, ठूलालाई पुरस्कृत गर्ने सामन्तवादी तपाईं प्रधानमन्त्री माधवकुमार नेपाल नै हुनुहुन्छ । तपाईंले म प्रधानमन्त्रीको पनि आदेश मान्दिनँ भन्ने रक्षामन्त्रीलाई छुन पनि सक्नुभो ? प्रधानमन्त्रीविरुद्ध नै आक्रोशित भएर भारत भ्रमण बहिष्कार गर्ने सुजातालाई केही गर्न सक्नुभो ? शान्ति सुव्यवस्था ध्वस्त बनाउने गृहमन्त्री भीम रावललाई कारबाही गर्न सक्नुभो ? तर, तपाईंले मेरो राजीनामा भने माग्नुभयो । ठीकै छ, मैले तपाईंका लागि मन्त्री छोडेजस्तै तपाईंले राष्ट्रिय सहमतिका लागि सरकार छाड्नूस् । तपाईंले सरकार छाडेमा पार्टी कमजोर हुँदैन, बरु बलियो हुन्छ । तर, तपाईंले सत्ताका लागि यति धेरै लोभ गर्नुहोला भन्ने मैले कल्पनै गरेको थिइनँ । तपाइर्ंको सत्तामोह देखेर मलाई एउटा कथा याद आयो । एकपटक एउटा परिवारमा आमाले खसीको मासु हो भन्ने ठानेर कुकुरको मासु किनिन् र पकाइन् । छोरीले आमाले कुकुरको मासु किनेको र पकाएको देखिरहेकी थिई । आमालाई उसले सम्झाउन खोजी, तर आमाले मान्दै मानिनन् । आमाले बाबुलाई मासु खान बोलाइन् । बाबुलाई कसरी त्यो मासु खानबाट जोगाउने भनेर सोचेपछि छोरीले त्यो मासुमा पिसाब गरिदिइन् । बाबु र सिंगो परिवारले कुुकुरको मासु
      खानुपरेन । बालिकाले एक-दुई थप्पड खाइन्, तर बाबुआमालाई कुकुरको मासु खानबाट जोगाइन् । हो, हामी पनि थप्पड खान तयार छौँ, तर शान्ति र संविधानको बाधक एमाले हो भनेर टीका लगाउनबाट पार्टी र नेतृत्वलाई जोगाउन खोज्दै छौँ ।
      राधा ज्ञवाली ः बिन्ती छ कमरेड, राष्ट्रका लागि, संविधानका लागि राजीनामा दिनोस्, बाधक नहुनोस् । राजीनामा दिँदैमा तपाईं सानो हुनुहुन्न, बरु महान् हुनुहुन्छ । राजीनामा दिनुभयो, निकास निस्कियो भने इतिहासले तपाईंलाई त्यागी भन्नेछ, पदमा टाँस्सिरहनुभयो भने इतिहासले लोभी भन्नेछ । तपाइर्ं त्यागको बाटो अपनाउनुहोस् ।
      रामनाथ ढकाल ः चुनावमा वाम एकता गरौँ भनेर हामीले प्रस्ताव ल्याएका थियौँ, लुम्बिनीमा त तालमेलको सहमति पनि बनाएका थियौँ । तर माधव कमरेड, त्यतिवेला तपाईंले हाम्रो उपहास गर्नुभयो र चुनावबाट आखिर ३३ सिटमा आइपुग्नुभयो । तर, चुनावपछि त्यही माओवादीले दिएको राष्ट्रपतिको ललिपपमा लोभिनुभयो । पछि प्रचण्डको राजीनामापछि सहमतिको सरकार बनाउन पनि पहल गर्नुभएन । यत्रो महिनाको राजनीतिक घटनाले पुष्टि गरेको छ, तपाईं सहमतिको केन्द्र हुन सक्नुहुन्न, त्यसैले छोड्नोस् । अहिले त एमआरपीका नाममा गण्डकी, कोसी र महाकालीमा भन्दा बढी राष्ट्रघात भएको छ । यसको कलंक तपाईंले पार्टीलाई पनि बोकाउनुभएको छ, त्यसैले पनि तपाईंले नैतिकताका आधारमा राजीनामा दिनुपर्छ ।
      नजिर मियाँ ः एमालेकै सरकारले संविधान बनाउँछ । जनतामा यो विश्वास छ । तर, केही सभासद्ले आफ्नै पार्टीको नेतृत्वको सरकारको राजीनामा मागेका छन् । हस्ताक्षर अभियान चलाएका छन् । उनीहरूलाई कारबाही हुनुपर्छ ।
      दीपक कार्की ः सरकारका कमजोरी होलान् । यो एमालेको एकल बहुमतको सरकार होइन । सबैसँग सहमति गरेर अघि बढ्दा सरकारबाट केही कमजोरी भए होलान्, मन्त्रीहरूबाट पनि व्यक्तिगत रूपमा केही कमजोरी भए होलान् । तर, सरकारका केही कमजोरी भए भन्दैमा सत्ता लगेर त्यसै माओवादीलाई सुम्पने कुरा युक्तिसंगत होइन ।
      ल्हार्केन लामा ः एमआरपी राष्ट्रको कलंक हो । त्यो कलंकको टीका हाम्रै प्रधानमन्त्रीको निधारमा पनि लाग्नु दुःखको कुरा हो । भारतमा माओवादीले पुलिस मार्दा गृहमन्त्री पी. चिदम्बरम्ले तत्काल राजीनामा दिए । तर, हामीकहाँ प्रधानमन्त्रीले पासपोर्ट काण्डमा देशमाथि नै गद्दारी गरे भनेर सार्वभौम संसद्को समितिले भन्दा पनि राजीनामा दिनु नपर्ने ? पहिला-पहिला त मन्त्री आएपछि भेटौँ-भेटौँ भन्ने लाग्थ्यो, तर अहिले त प्रधानमन्त्री र मन्त्रीको कमजोरीको ताल हेर्दा उनीहरू आए भने भागौँ-भागौँ लाग्छ ।
      कृष्णप्रसाद सापकोटा ः राष्ट्रिय सहमतिको सरकार बनाउन माओवादीको उग्रवामपन्थी योजना र व्यवहार बाधक छ, त्यो सच्चिनुपर्छ । सच्चिएको माओवादीसँगको सहकार्य गर्ने नीति पार्टीले अघि सारेको हो

      source:
      http://www.nayapatrika.net/newsportal/cover_story/12766.html

      Monday, April 5, 2010

      राष्ट्रिय सुरक्षा गम्भीर खतरामा पर्न सक्छ: परिषद्

      राष्ट्रिय सुरक्षा गम्भीर खतरामा पर्न सक्छ: परिषद्
      कान्तिपुर संवाद्‍दाता




      काठमाडौ, चैत्र २४ - छिमेकी मुलुकलाई मेसिन रिडेबल पासपोर्ट (एमआरपी) छाप्न दिँदा राष्ट्रको सुरक्षा गम्भीर खतरामा पर्न सक्ने भन्दै सुरक्षा परिषद सचिवालयले भारतलाई छाप्न दिने निर्णयमा पुनर्विचार गर्न सरकारलाई सुझाव दिएको छ ।

      एमआरपीको नियन्त्रण संयन्त्र छाप्ने मुलुकमै रहन सक्ने र त्यसो भएमा नेपाली नागरिक, कुन मुलुकमा गयो, कति दिन बितायो जस्ता गोप्य सूचना उसैको जानकारीमा जाने भएकाले निर्णयमा पुनर्विचार गर्न सचिवालयले सुझाएको हो ।

      भारतलाई एमआरपी छाप्न दिने निर्णय गर्नुअघि र पछि समेत सचिवालयले प्रधानमन्त्री माधवकुमार नेपाललाई यस विषयमा गम्भीर विचार गर्न सुझाव दिएको एक अधिकृतले बताए । रक्षासचिव संयोजक, नेपाली सेनाका उपरथी सहसंयोजक र सेना, प्रहरी, सशस्त्र प्रहरी र रक्षा मन्त्रालयका उच्च अधिकृत सम्मिलित सचिवालयले छिमेकी मुलुकलाई नै एमआरपी छाप्न दिने निर्णय त झन् गम्भीर भएको जनाएको छ ।

      'कुनै पनि मुलुकको राष्ट्रिय सुरक्षा, अखण्डता, सार्वभौमसत्तामाथि छिमेकी मुलुकबाटै बढी खतरा रहन्छ । त्यसैले छिमेकी मुलुकलाई त्यसको जिम्मा दिनु अझ संवेदनशील विषय हो,' सचिवालयको सुझावमा भनिएको छ । स्रोतका अनुसार भारतमा छपाइ गरिए एमआरपीको चिप्समा रहने व्यक्तिगत विवरण भारतीय नियन्त्रणमा रहन सक्नेछ । त्यसो भयो भने विदेश जाने नेपाली नागरिकको मात्र नभई भीभीआईपी, भीआईपी, सुरक्षा निकाय, कर्मचारी सबैको गतिविधिमाथि उनीहरूको नजर रहन्छ ।

      भारतले आफ्नो नियन्त्रणमा रहने गरी नेपालमा केन्द्रीय राहदानी कार्यालय स्थापनाका लागि अतिरिक्त प्रस्तावसमेत राखेको जानकारी दिँदै एक परराष्ट्र अधिकृतले भने, 'एमआरपी छाप्न दिनेभन्दा यो विषय अझ गम्भीर छ ।' गृह प्रवक्ता तथा शान्ति सुरक्षा महाशाखाका प्रमुख सहसचिव जयमुकुन्द खनालका अनुसार भारतले अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थललगायत १० अध्यागमन कार्यालयको प्राविधिक क्षमता अभिवृद्धिका लागि सहयोग गर्ने प्रस्ताव राखेको हो ।

      यसअन्तर्गत पासपोर्ट रिडेबल मेसिन, सञ्चार उपकरण, कम्प्युटरलगायत सबै उपकरण पर्छन् । गृहमन्त्री भीम रावलको भारत भ्रमणका बेला भारतले यो प्रस्ताव राखेको र त्यसका लागि छिट्टै एक अनुगमन टोली पठाउने जनाएको छ । ती सबै कार्यालयको एकीकृत डाटा बेस आफूले पनि राखेको खण्डमा भारतले को-को नेपाल आए र को-को नेपाल हुँदै बाहिरिए भन्नेसम्मको तथ्यांक हासिल गर्न सक्ने एक उच्च अधिकारीले जनाए ।

      'सम्पूर्ण ढंगबाट नेपालमाथि निगरानी राख्ने भारतीय चाहना देखिन्छ । नेपालका नेताहरू राष्ट्रियता र राष्ट्रिय सुरक्षाप्रति संवेदनशील नभएकाले यो स्थिति आएको हो,' पूर्वगृहसचिव चण्डीप्रसाद श्रेष्ठले भने । सामरिक र विकासका दृष्टिले निकै शक्तिशाली मुलुक बेलायतको समेत पासपोर्ट दुरुपयोग गरिएको घटना सार्वजनिक भएको अवस्थामा नेपालजस्तो कमजोर मुलुकले दूरगामी असर पार्ने यस्तो निर्णय गर्दा कुनै विचार नपुर्‍याएको उनले बताए ।

      जनवरी १९ मा दुबईमा मारिएका हमासका एक शीर्ष नेता महमद अल माभोहको हत्यामा बेलायती पासपोर्ट दुरुपयोग गरिएको तथ्य हालै बेलायती परराष्ट्रसचिव डेभिड मिलिबान्डले खुलासा गरेका छन् । महमदको हत्या इजरायली बाह्य गुप्तचर एजेन्सी मोसादले गराएको र हत्यामा संलग्न मोसादका एक दर्जन अधिकारीले नक्कली बेलायती पासपोर्ट बोकेको खुल्न आएको हो ।

      बीबीसी अनलाइनका अनुसार यो घटनासँगै बेलायत सरकारले न्डनस्थित दूतावासमा कार्यरत एक उच्च इजरायली कुटनीतिज्ञलाई देश निकाला गरेको छ । उक्त हत्यामा संलग्न मोसादका अधिकारीले बेलायतका अतिरिक्त फ्रान्स, जर्मनी, आयरल्यान्ड र अस्ट्रेलियाको नक्कली पासपोर्टसमेत प्रयोग गरेको खुलेको छ ।

      source:
      http://www.ekantipur.com/np/2066/12/24/full-news/309605/

      Tuesday, July 7, 2009

      सिंचाइ मन्त्रालयमा एक्लो कर्मचारी

      सिंचाइ मन्त्रालयमा एक्लो कर्मचारी



      काठमाडौं, असार २३ (नागरिक)- एउटा मन्त्रालयमा मन्त्री र सचिवमात्रै ! हो, जलस्रोतबाट झन्डै चार साताअघि विभाजित भएको सिंचाइ मन्त्रालयमा अझै पनि मन्त्री बालकृष्ण खाँड र सचिव उमाकान्त झामात्र छन्।

      'म मन्त्रालयकै एक्लो कर्मचारी हुँ,' आफूलाई भेट्न आउने जोकोहीलाई सचिव उमाकान्त झा भन्न थालेका छन्, 'कर्मचारी, फाइल र स्रोत साधनबिनाको सचिव भएको छु।'

      सरकारले मन्त्रालय बनाइएको करिब चार सातासम्म कर्मचारी, फर्निचर र स्रोत साधन उपलब्ध गराएको छैन।

      सत्तारूढ दललाई मन्त्रालयको भागबण्डा पुर्याउन जलस्रोतलाई फुटाएर ऊर्जा र सिंचाइ मन्त्रालय बनाइएको हो। ऊर्जामा दरबन्दी भएका सहायक र श्रेणीविहीन कर्मचारीलाई केही दिनका लागि ल्याएर मन्त्री र सचिवको सचिवालयमा काम लगाएको छ। उनीहरू सिंचाइका कर्मचारी भने होइनन्।

      नयाँ मन्त्रालयलाई कोठा छुट्याइए पनि मन्त्री र सचिवको कोठामा मात्रै फर्निचर छन्। मन्त्री र सचिवकै टेबुलमा कम्प्युटर छैन। कम्प्युटरको अभावमा उनीहरूले काम गर्नमात्र पाएका छैनन्, इन्टरनेट र इमेलसमेत हेर्न पाएका छैनन्।

      सचिव झा अहिले कर्मचारी, फाइल र स्रोत साधनबिनाका सरकारका सचिव भएका छन्। कार्यालय सञ्चालनका लागि स्रोत साधन नभएको कारण लेटर प्याड छाप्नेदेखि सामान्य कार्यालय संचालनका लागि समेत अप्ठ्यारो परेको झाले बताए।

      कर्मचारी नभएका कारण मन्त्रालयबाट कुनै काम हुन सकेको छैन।

      जलस्रोतमा रहेका सबै कर्मचारी र फर्निचर, स्रोतसाधन ऊर्जाले प्रयोग गर्दै आएको छ भने सिंचाइ मन्त्रालय मन्त्रिपरिषद्ले कसेले पैसा दिएला र जोहो गरौंला भनेर बसेको छ।

      स्रोतका अनुसार सिंचाइ मन्त्रालयका लागि बजेट नभएकाले पनि कार्यालयलाई फर्निचर, स्रोतसाधनको व्यवस्थापन गर्न सकिएको छैन।

      मन्त्रालयले कार्यालयका लागि फर्निचरलगायतका स्रोतसाधनको व्यवस्था गर्न ९८ लाख रुपैयाा दिन माग गर्दै प्रस्ताव मन्त्रिपरिषद्मा प्रस्ताव पठाएको छ।

      'मन्त्रिपरिषद्ले बजेट स्विकृत नगरी मन्त्रालयमा केही पनि काम हुन सकेको छैन' स्रोतले भने।
      सरकारले सिंचाइ मन्त्रालयलाई ५९ जना कर्मचारीको दरबन्दी स्वीकृत गरेको छ। सिंचाइले निजामती किताबखानामा ती दरबन्दी दर्ता गर्न पत्र पठाएको छ। दर्ता भएपपछि सामान्य प्रशासनसित कर्मचारी माग गरी आपूर्ति गरिनेछ।

      स्वीकृत दरबन्दीमा सचिवसहित तीन सहसचिव, सात उपसचिव, ११ साखा अधिकृत र ३६ सहायकस्तरका कर्मचारी छन्। मन्त्रालयमा प्रशासन, योजना तथा कार्यक्रम र नीति तथा वैदेशिक समन्वय महाशाखा रहनेछन्। तीन सहसचिव महाशाखा प्रमुख रहनेछन्।

      मन्त्रालय फुट्दा जसरी ऊर्जा र सिंचाइ छुट्ट्याइएको छ, त्यसरी नै मन्त्रालयका तला र कोठासमेत दुई मन्त्रालय र जल तथा ऊर्जा आयोगलाई बाँडिएको छ। मन्त्रालय कहाँ राख्ने भन्ने विवाद भने बल्ल टुंगो लागेको छ। जलस्रोत मन्त्रालय रहेको भवनको चौथो तला र तेस्रो तलाको आधा भाग सिंचाइ मन्त्रालयको भागमा परेको छ। बाँकीमा भने उर्जा मन्त्रालय बस्ने भएको छ।

      source:

      http://www.nagariknews.com/economy/hydro-power/2666-2009-07-07-03-30-43.html

      Search and Buy from amazon.com